Opis stylu

Milkshake IPA

UWAGA! Wszystkie opisy stylów są obecnie w fazie redakcji. Jeśli znajdziecie jakikolwiek błąd, od literówki po kwestie merytoryczne, bardzo prosimy o komentarz lub @ do autora: Jan Gadomski
 
 
 
 
 

Parametry:
Ekstrakt początkowy: 14-17°Blg
Ekstrakt końcowy: 4-8°Blg
Zawartość alkoholu: 4,5-6,5% obj.
Goryczka: 45-80 IBU
Barwa: 6-45°EBC
                    


Milkshake IPA jest wariacją na temat new england IPA, która łączy cechy ekstremalnie nachmielonego na aromat nowofalowym chmielem IPA z mleczym shakiem. Taki efekt ma zapewnić dodanie do trunku laktozy, wanilii oraz owoców, tworząc niepowtarzalny smak i zapach milk shake'a.


Wyróżniki stylu:
Wyraźnie zaznaczone nuty mleczno-owocowe, zbliżone do milkshake’a oraz aromatycznych chmieli nowofalowych. Piwo gładkie, kremowe i ekstremalnie pijalne. Owoce nie powinny dawać kwaśności. Pozostałe cechy piwa nawiązują do stylu IPA.


Aromat:
Jak najbardziej zbliżony do owocowego shake’a. Silnie owocowy, zarówno od dużej ilości nowofalowego chmielu, jak i dodatku owoców w różnej formie (w całości, mrożone, jako pulpa lub sok). Chmielowość na poziomie od średniowysokiego do wysokiego, powinna dobrze komponować się z rodzajem dodanych owoców. Dodatek laktozy powinien być wyczuwalny i nadawać piwu charakter śmietankowo-jogurtowy, który może być wsparty zapachem wanilii. Czysta słodowość o charakterze białego pieczywa i/lub herbatników od niskiej do średnioniskiej, powinna jedynie uzupełniać aromat i nie może być karmelowa. Estry, choć mogą być ciężkie do wyodrębnienia w bukiecie, powinny uzupełniać aromaty wynikające z dodatku chmielu i owoców i nie mogą dominować nad resztą.


Smak:
Zdecydowanie słodki od dodatku laktozy i/lub wanilii, na poziomie od średniego do średniowysokiego, jednak dobrze skontrowany smakiem gorzkim, który może sprawiać wrażenie wytrawnego finiszu. Owocowość od średniowysokiej do wysokiej, zarówno pochodząca od nowofalowych, silnie aromatycznych chmieli, jak i owoców. Słodowość, od niskiej do średnioniskiej, powinna przybierać smaki kojarzące się z białym pieczywem, herbatnikami lub słodkim zbożem. Obecność smaku karmelowego jest wadą. Estry, jeżeli wystąpią, powinny uzupełniać profil nadany przez chmiel i owoce i nie powinny być na poziomie wyższym niż średnioniski. Finisz, choć może wydawać się słodki od silnej owocowości, powinien być raczej wytrawny, najwyżej pół słodki. Kwaśność od dodatku owoców, powinna być od braku do niskiej. Balans między chmielem, a dodatkiem owoców, może przesuwać się w jedną lub drugą stronę, choć najlepsze przykłady będą zrównoważone.


Goryczka:
Chmielowa, średnia do średniowysokiej, nieco niższa niż w większości piw z rodziny IPA, ale wciąż dość wysoka, aby dobrze skontrować słodycz nadaną przez dodatek laktozy. Krótka, nie może być szorstka, granulatowa i męcząca.


Wygląd:
Barwa zależna od dodanego owocu, może być zarówno soczyście pomarańczowa od owoców tropikalnych, jak i krwiście czerwona od ciemniejszych owoców leśnych. Mętne, a nawet błotniste, choć w pełni klarowne wersje nie powinny być traktowane jako błędne. Piana średnio wysoka do wysokiej, drobna, długo utrzymująca się, biała lub zabarwiona w zależności od dodanego owocu.


Odczucie w ustach:
Pełnia od średniej do średniowysokiej, gładkie, kremowe i ekstremalnie pijalne. Nagazowanie od średniego do nawet średniowysokiego, ale nie może być ono „grube” i szczypiące. Rozgrzewanie od alkoholu może pojawić się w mocniejszych wersjach, ale nie powinno być nieprzyjemne i przeszkadzać w odbiorze piwa.


Surowce i technologia:
Podstawą zasypu powinien być słód pilzneński bądź pale ale. Dodatek płatków owsianych lub pszennych, a nawet niesłodowanej pszenicy, powinien pomóc uzyskać kremową teksturę piwa i pozytywnie wpłynąć na pełnię piwa. Obowiązkowo dodatek laktozy i/lub wanilii oraz różnego rodzaju owoców: od tropikalnego mango czy marakui, po owoce leśne takie jak maliny, jeżyny czy porzeczki. Drożdże średnio lub słabo flokulujące, raczej brytyjskie, o umiarkowanie bogatej produkcji estrów, które mogą uzupełnić bukiet piwa.


Przykłady komercyjne:
Amadeo (Kingpin), Truskawkowy Milkshake (Stu Mostów), Koktajl Towarzyski (Browar Zakładowy).


  10-14°C   
Tabela natężeń:
(0 - brak, 1 - niski, 2 - średnioniski, 3 - średni, 4 - średniowysoki, 5 - wysoki)

AROMAT012345
Chmielowość
Słodowość
Estry owocowe
Owocowy
Mleczność
       
SMAK012345
Chmielowość
Słodowość
Owocowe estry
Owocowy
Mleczność
       
WYGLĄD012345
Obfitość piany
Trwałość piany
Poziom zmętnienia
       
GORYCZKA012345
Natężenie
       
ODCZUCIE W USTACH012345
Pełnia
Nasycenie
Rozgrzewanie alkoholowe


One Reply to “Milkshake IPA”

  • Nazwy stylów małą literą… poprawiłem…

    Pozostałe cechy piwa nawiązują do stylu IPA – czy aby na pewno? Jakiego IPA? Angielskiego?

    Co z diacetylem?

    Smak gorzki może sprawiać wrażenie wytrawnego finiszu? Co to znaczy?

    Czym jest smak słodkiego zboża?

    Wydaje mi się, że nie „estry, jeśli wystąpią”, jeśli dodajesz owoce, to masz w piwie owocowe estry, c’nie?

    Balans między chmielem, a dodatkiem owoców, może przesuwać się w jedną lub drugą stronę, – nieprecyzyjne, skrót myślowy.

    Czym jest grube nagazowanie?

    W surowcach nic nie piszesz o procesie warzenia.

    W przykładach komercyjnych cudzysłowy bez nawiasów – unifikujemy.

    Dodaj proszę szkło.

LEAVE A COMMENT