Opis stylu

Lichtenhainer

UWAGA! Wszystkie opisy stylów są obecnie w fazie redakcji. Jeśli znajdziecie jakikolwiek błąd, od literówki po kwestie merytoryczne, bardzo prosimy o komentarz lub @ do autora: Maciej Piaszczyński
 
 
 
 
 

Parametry:
Ekstrakt początkowy: 8-10°Blg
Ekstrakt końcowy: 1-2°Blg
Zawartość alkoholu: 3,5-4,7% obj.
Goryczka: 5-12 IBU
Barwa: 6-12°EBC
    


Jasnozłote, historyczne piwo wywodzące się z centralnych Niemiec (Lichtenhain, Turyngia). Należy do tej samej rodziny co grodziskie, gose czy berliner weisse. Wyróżnia je jednak specyficzne dla stylu połączenie delikatnej kwaśności z dymionym charakterem.


Wyróżniki stylu:
Dymione, kwaśne, piwo górnej fermentacji. Podobnie jak podobne style bardzo delikatnie chmielone. Pomimo średnio lekkiej do średniej pełni, dzięki wysokiemu odfermentowaniu i wysokiemu nagazowaniu ma orzeźwiający charakter.


Historia:
Styl wywodzi się z Niemiec. Znane było już w XIX w. Jak podaje literatura, początkowo produkowane tylko z wędzonego słodu jęczmiennego, ale od lat 30. XX w. zaczęto stosować w zasypie słód pszeniczny, najpierw około 1/3, a potem 2/3 zasypu. Na początku stosowano fermentację spontaniczną, którą zastąpiono drożdżami górnej fermentacji. Początkowo brzeczki nie gotowało się, a jedynie dodawano do fermentacji bakterie kwasu mlekowego.


Aromat:
Dymny, ogniskowy, o średnioniskim natężeniu owocowych estrów, z wyczuwalnymi nutami chlebowymi i zbożowymi. Aromatów chmielowych brak lub bardzo niskie, pochodzące z tradycyjnych niemieckich odmian chmielu.


Smak:
Wyraźna kwaśność charakterystyczna dla piw fermentowanych z udziałem bakterii kwasu mlekowego, której towarzyszą silne akcenty owoców, takich jak jabłka i cytryny. Posmak dymny mocno wyczuwalny, ważne jednak aby miał charakter ogniskowy. Piwo powinno być wytrawne z kwaśno-dymnym posmakiem. Goryczka niska. Nuty słodowe i chlebowe pochodzą z dodatku słodu pszenicznego, jednak nie mogą dominować nad dymnością i kwaśnością. słodowość powinna być niższa od dymności i kwaśności.


Goryczka:
Niska, gładka, nie zalegająca.


Wygląd:
Barwa piwa od głębokożółtej do jasnozłotej. Klarowne do lekko przygaszonego Piana drobnopęcherzykowa, wysoka, biała lub o lekko złamanej bieli. Trwałość piany wysoka.


Odczucie w ustach:
Pełnia średnioniska do średniej. Łechtająca w podniebienie kwasowość. Mocne nagazowanie.


Surowce i technologia:
Podstawowym surowcem jest wędzony słód jęczmienny, w drugiej kolejności do zasypu stosuje się słód pszeniczny, którego udział wynosi od 30 do 50%. Drożdże górnej fermentacji, bakterie kwasu mlekowego. Tradycyjne niemieckie odmiany chmielu. Zacieranie tradycyjnie infuzyjne. Często we współczesnych recepturach spotykamy informację, że gotowanie przebiega bardzo krótko np. 15-20 min. Fermentacja w 20°C.


Przykłady komercyjne:
Pinta „Kwas Beta”.


Bibliografia:
- BJCP - R. Mosher, "Tasting Beer". - R. Mosher "Radical Brewing".


  8-10°C      Szkło degustacyjne, weizen

Tabela natężeń:
(0 - brak, 1 - niski, 2 - średnioniski, 3 - średni, 4 - średniowysoki, 5 - wysoki)

AROMAT012345
Chmielowość
Słodowość
Estry owocowe
Fenole
Alkoholowość
Kolendra
Funky
Drewno/beczka
Ziołowy
Owocowy
Kwaśny
Paloność
Mleczność
Karmelowość
Diacetyl
DMS
       
SMAK012345
Chmielowość
Słodowość
Owocowe estry
Funky
Drewno/beczka
Alkoholowość
Ziołowy
Owocowy
Kwaśność
Paloność
Mleczność
Karmelowość
Diacetyl
DMS
       
WYGLĄD012345
Obfitość piany
Trwałość piany
Poziom zmętnienia
       
GORYCZKA012345
Natężenie
       
ODCZUCIE W USTACH012345
Pełnia
Nasycenie
Rozgrzewanie alkoholowe
Cierpkość


One Reply to “Lichtenhainer”

  • Alkohol wszędzie podajemy wagowo. W swoim opisie podałeś 3,5-4,7% obj. To jest wagowo czy objętościowo??? Kasuję jednostkę, bo jest zupełnie niepotrzebna, wszędzie dopisywana jest z automatu, ale chciałbym wiedzieć o co chodzi.

    Nazwy piw piszemy z małej litery. Poprawiłem.

    Wyróżnia je jednak specyficzne dla stylu połączenie delikatnej kwaśności z dymionym charakterem. – trochę jak grodziskie 😉

    W wyróżnikach stylu porównujemy z innymi stylami, nie w krótkim opisie.

    Pełnia od średnio lekkiej? A nie od niskiej po prostu?

    Początkowo brzeczki nie gotowało się, a jedynie dodawano do fermentacji bakterie kwasu mlekowego. – to byłą to fermentacja spontaniczna, czy dodawano bakterii?

    Aromat – jaki poziom aromatów dymnych? Jaki poziom aromatów słodowych?

    Jakie dokładnie aromaty od chmielu?

    Czy w aromacie jest kwaśność? Jak z diacetylem?

    Smak – kwaśnośc wyraźna ok, ale na jakim poziomie? w smaku są jabłka i cytryny, ale nie ma ich w aromacie.

    W opisie goryczka niska, w kropkach od braku do niskiej.

    Jaki poziom i dokładny charakter nut słodowych w smaki? Jaki poziom dymu? Jaki charakter rymu?

    Jaki balans podstawowych smaków?

    Łechtająca w podniebienie kwasowość. – ?

    Cierpkość w kropkach oznaczasz na jakimś szalonym poziomie, a nawet nie wspominasz o niej w odczuciu w ustach.

    Podstawowym surowcem jest wędzony słód jęczmienny – ale jaki? czym wędzony?

    w drugiej kolejności do zasypu stosuje się słód pszeniczny, którego udział wynosi od 30 do 50% – jeśli stanowi 50%, to czy jest w drugiej kolejności?

    Drożdże górnej fermentacji, bakterie kwasu mlekowego – ale jakie?

    Zacieranie tradycyjnie infuzyjne – w jakich temperaturach?

    Często we współczesnych recepturach spotykamy informację, że gotowanie przebiega bardzo krótko np. 15-20 min. – to dobrze, czy źle?

    Fermentacja w 20°C. – A nie zależy to od drożdży? Jaki efekt mamy tym uzyskać?

    Jak stosuje się bakterie kwasu mlekowego i na którym etapie?

    Opis proszę dokładniej bibliografię.

    Nie oznaczaj wszystkich kropek, tylko te ważne dla opisu stylu. Na co komu informacja, że w piwie nie ma aromatu kolendry???

    Ale znów nie masz mleczności w aromacie, co jest dośc dziwne, przecież powinna się pojawić.

    Kropki bardzo często rozchodzą sie z opisem. Np. kwaśność jest na ekstremalnie wysokim poziomie, albo smak chmielowy rozbieżny z tym, co piszesz (wg opisu na bardzo niskim poziomie – uwaga, nie mamy takiego natężenia na skali).

LEAVE A COMMENT