Opis stylu

Belgian dubbel

UWAGA! Wiele opisów stylów jest obecnie w fazie redakcji. W przypadku znalezienia jakichkolwiek błędów prosimy o komentarz lub @ do autora: Dorota Chrapek
 
 
 
Parametry:
Ekstrakt początkowy: 15-18°Blg
Ekstrakt końcowy: 2-4,5°Blg
Zawartość alkoholu: 6-8% obj.
Goryczka: 12-29 IBU
Barwa: 20-49°EBC
               


Belgian dubbel to mocne piwo o niezwykle złożonym bukiecie smakowo-zapachowym, będącym doskonałym połączeniem słodowości, aromatu ciemnych, suszonych owoców, przyprawowych fenoli oraz delikatnie perfumowych nut alkoholowych.


Wyróżniki stylu:
Piwo o podobnej mocy i zbliżonym profilu do belgian blond ale, jednak o ciemniejszym kolorze i intensywniejszym bukiecie słodowo-estrowym. Od belgian dark strong ale odróżnia je niższa moc i intensywność aromatu. Od koźlaka odróżnia go bardziej złożony profil owocowo-przyprawowy i niższa słodowość.


Historia:
Piwami dubeltowymi lub podwójnymi nazywano w średniowiecznej Europie piwa o większej mocy niż te powszechnie warzone. Belgijskiego dubbla, w obecnym wydaniu, zawdzięczamy braciom z browaru Westmalle, który powstał w opactwie w 1836 r. Od początku warzone było w nim jasne, dość słodkie piwo o niskiej zawartości alkoholu, zapewne przypominające dzisiejsze witbiery, a od 1856 roku także ciemne, nieco mocniejsze piwo, którego receptura, po modyfikacji w 1926 r. (polegającej między innymi na zwiększeniu mocy), dała początek współczesnym dubblom. Bardzo szybko podobne piwa zaczęły być warzone w innych browarach przyklasztornych, a także przez browary świeckie najpierw w Belgii, a później coraz częściej przez browary zarówno w Europie jak i w Stanach Zjednoczonych.


Aromat:
Aromat jest niezwykle złożony, jest to połączenie słodowości o charakterze tostowym, chlebowym, karmelowym, biszkoptowym, czekoladowym z owocowością o charakterze ciemnych i/lub suszonych owoców (rodzynki, śliwki, wiśnie, daktyle, figi). Oba aromaty występują na poziomie średnim do średniowysokiego. Owocowość może być uzupełniona estrami o zapachu banana, gruszki lub jabłka. Nuty przyprawowe, pieprzowe, goździkowe występują na poziomie niskim do średnioniskiego. Różane, perfumowe, likierowe aromaty alkoholowe są obecne na niskim poziomie. Nigdy nie powinny one przybierać ostrego, rozpuszczalnikowego charakteru. Aromat chmielowy zazwyczaj jest nieobecny, jeśli występuje to jest na niskim poziomie i ma cechy ziołowe, korzenne. Balans przesunięty jest w stronę aromatów słodowych i owocowych uzupełnionych o lekkie nuty alkoholowe i przyprawowe.


Smak:
W smaku, podobnie jak w aromacie, dominuje połączenie nut słodowych i owocowych o średniej do średniowysokiej intensywności i charakterze takim samym jak w przypadku aromatu (tostowy, karmelowy, chlebowy, czekoladowy, rodzynkowy, śliwkowy…). Przyprawowe fenole, oraz nuty szlachetnych alkoholi, uzupełniają profil. Goryczka średnioniska, smak szlachetnych chmieli zazwyczaj nie występuje lub jest na niskim poziomie. Finisz powinien być wytrawny. Balans przesunięty w stronę słodowości, ale piwo nie powinno być zbyt słodkie, za to dobrze odfermentowane.


Goryczka:
Goryczka średnioniska, krótka, chmielowo-alkoholowa.


Wygląd:
Barwa ciemnoczerwona do brązowej z rubinowymi refleksami. Piwo powinno być klarowne. Piana w kolorze złamanej bieli, écru. Wysoka, gęsta, kremowa, długo utrzymująca się.


Odczucie w ustach:
Piwo powinno mieć aksamitną, kremowa teksturę. Pełnia średnia do średniowysokiej. Nie może być ciężkie, ulepkowate. Nasycenie średniowysokie, przez co piwo wydaje się lżejsze, bardziej pijalne. Może pojawiać się alkoholowe rozgrzewanie o niskiej intensywności, nie może być jednak ostre, gryzące.


Surowce i technologia:
Zasyp oparty jest na słodzie pilzneńskim, z niewielkim dodatkiem słodów karmelowych, cookie i/lub czekoladowych. Należy jednak stosować je z umiarem, gdyż częstą wadą dubbli jest właśnie przeładowanie słodami specjalnymi. Kluczowym dodatkiem jest cukier lub jego pochodne, stosowane zazwyczaj w ilości 10-20% surowców fermentowalnych. Europejskie chmiele szlachetne - Saaz, Styrian Goldings, Fuggles. Belgijskie szczepy drożdży produkujące duże ilości owocowych estrów i przyprawowych fenoli. Należy zadbać o możliwie wysokie odfermentowanie piwa.


Przykłady komercyjne:
Westmalle "Dubbel", Westvleteren "Westvleteren 8", Chimay "Red", de Koningshoeven "La Trappe Dubbel", St. Bernardus "Pater 6", Kronenbourg "Grimbergen Double", Affligem "Dubbel".


  8-14°C      goblet

Tabela natężeń:
(0 - brak, 1 - niski, 2 - średnioniski, 3 - średni, 4 - średniowysoki, 5 - wysoki)

AROMAT012345
Chmielowość
Słodowość
Estry owocowe
Fenole
Alkoholowość
       
SMAK012345
Chmielowość
Słodowość
Owocowe estry
Fenole
Alkoholowość
       
WYGLĄD012345
Obfitość piany
Trwałość piany
Poziom zmętnienia
       
GORYCZKA012345
Natężenie
       
ODCZUCIE W USTACH012345
Pełnia
Nasycenie
Rozgrzewanie alkoholowe

Dorota Chrapek

Jestem piwowarem domowym z kilkunastoletnim stażem. Prowadzę bloga poświęconego piwowarstwu domowemu. Mam za sobą kilka sukcesów w konkursach piw domowych. Ukończyłam studia piwowarskie, a teraz sama dzielę się wiedzą ze studentami UR w Krakowie oraz prowadząc liczne warsztaty i szkolenia.
Dorota Chrapek

Latest posts by Dorota Chrapek (see all)

LEAVE A COMMENT